کد خبر : 29789

تغییرات متوالی در صندلی اصلی تیم المپیک فضای غیرقابل کنترل و تندی را پیرامون نیمکت داغ این مجموعه ایجاد کرده است.

به گزارش پارس فوتبال ، با ایجاد تنش های تند میان فرهاد مجیدی (سرمربی) و حمید استیلی (مدیرفنی) مشخص بود که این رویارویی به سرعت تبدیل به یک دوقطبی جدید در فوتبال ایران می شود. حال آنکه بعد از چهار دهه ناکامی مطلق تیم‌های امید ایران در راهیابی به المپیک‌ها (از سال ۱۹۸۸ تا سال ۲۰۱۶)، تیم امید مجموعه ای بااستعداد و آینده‌دار را گردهم آورده که با اندکی تدبیر و تلاش بیشتر می‌شود به صعود آنها از گروه دشوارشان امیدوار بود.

اولین تلاش ایران بعد از انقلاب برای صعود به المپیک با موفقیت همراه بوده است اما تیمی که با اقتدار به المپیک مسکو ۱۹۸۰ صعود کرد به دلیل تحریم این رقابت‌ها راهی به این کشور نیافت و بعد از غیبت در مسابقات مقدماتی المپیک ۸۴ لس آنجلس (تحریم)، تیم ملی با مربیگری مرحوم دهداری در دو بازی رفت و برگشت در قطر نتیجه را به کویت واگذار کرد.

از زمان تغییرات در فوتبال ایران و حرکت به سمت حرفه‌ای شدن، تیم المپیک مربیان مختلفی داشته: حسن حبیبی ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶، ایگون کوردس ۲۰۰۰، محمد مایلی کهن ۲۰۰۴، وینکو بگوویچ ۲۰۰۸، علیرضا منصوریان ۲۰۱۲ و محمد خاکپور ۲۰۱۶٫ همه این مربیان در صعود ناکام بوده و تعدادی از آنها به پایان خط هم نرسیده‌اند تا نام چهره‌های دیگری مثل حسین فرکی و مهدی مناجاتی نیز به کنکور المپیک باز شود.

نکته مهم در ادوار المپیک اختلافات فراوان میان نهادها و البته افرادی بوده که به نوعی تصمیم ساز این تیم بوده‌اند؛ از تیمی که قادر نبود بازیکنان سرباز خود را به قطر ببرد تا تیمی که با یک مربی آلمانی (گده) شروع فوق العاده‌ای داشت اما با تغییرات در فدراسیون و حضور مربی جدید (حسن آقای حبیبی) کلا تیم دیگری وارد مسابقات شد و با وجود شروع خوب در ترکمنستان از پس امارات برنیامد. در دوره‌های دیگر، تیم‌های پرستاره ای که حتی از تیم ملی قوی تر به نظر می‌رسیدند با انتخاب‌های اشتباه قربانی ضعف فنی سرمربی شدند و یک بار استفاده از یک بازیکن غیرمجاز (مقابل عراق) در همان مرحله اول پرونده ایران را بست. از این رو تیم المپیک همواره منشا حاشیه‌ها و اختلافات و اخبار منفی بوده و مجادله اخیر میان استیلی و مجیدی هم چیز تازه‌ای نیست.

از یک سو کمیته فنی فرهاد مجیدی را به ضعف مربیگری متهم کرده و تصمیم‌گیری درباره برکناری او از سمت سرمربی را صحیح می‌داند و از طرفی دیگر مجیدی اعتقاد دارد حاضران در این کمیته در حدی از سواد نیستند که بتوانند درباره او تصمیم بگیرند. بحث انتخاب دستیار و محدوده عملکرد مدیرفنی از دلایل اختلاف شدید بین مجیدی و استیلی بوده است. در عین حال، فرهاد مجیدی در اینستاگرام در واکنش به تیترهای منفی آنها را سفارشی دانسته تا انتقام خود را از سرمربی فعلی گرفته باشد…

اما اصل داستان، نیازِ یک تیم جوان و آینده‌دار به تمرکز، آرامش و پیشرفت فنی است؛ در حال حاضر حمید استیلی به عنوان سرمربی جدید انتخاب شده و بعید به نظر می‌رسد تصمیم فدراسیون در این زمینه تغییری کند، بنابراین چه بهتر که طرفین با خویشتنداری، اختلافات را به بعد از مسابقات موکول کنند چرا که در این فضای زد و خورد در نهایت گرایشات ذهنی است که مقصر و قربانی را مشخص می‌کند، نه حقایقی که هر یک از طرفین ادعا می‌کنند دست آنهاست.

طبعا ورزش سه از این پس تلاش می‌کند به این فضای دعوا و پرتنش ورود نکند شاید به تعبیر رویای صعود به المپیک بعد از چهار دهه کمکی کرده باشد. استحقاق این جوان‌ها نیست که ببینند الگوهای‌شان در جنگ با یکدیگرند.

ارسال نظر

دیگر رسانه ها