خبرفوری :

کد خبر : 7698

امروز قصد داریم یکی از این هاچ بک‌های شاسی بلندنما(!) که اتفاقاً در کشور ما مورد استقبال زیادی قرار گرفته را بررسی کنیم؛ محصولی از شرکت دانگ فنگ، که چند سالی است با واسطه‌گری ایران خودرو قدم به سرزمین ما گذاشته و علیرغم حرف و حدیث‌های بسیار فراوان، موفق شده بخش بزرگی از بازار را در اختیار بگیرد. لطفاً امروز هم همراه «باما» باشید تا در کنار شما نگاهی نزدیک‌تر به H30 کراس داشته باشیم.

به گزارش خودروتک، همیشه با دیدن خودروهای هاچ بک کراس، این سوال از ذهن من می‌گذرد که مگر هاچ‌ بک بودن چه اشکالی دارد که این خودروها هویتشان را زیر پا گذاشته‌اند و با یک گریم ناشیانه به قلمرو کراس اورها وارد شده‌اند؟! اصلاً خودرویی که به هیچ عنوان توانایی آفرود ندارد، چرا باید با پلاستیک‌های محافظ به بازار عرضه شود؟! این‌ها سوالاتی هستند که از فکرم رد می‌شوند اما تولیدکنندگان به سلیقه شخصی من کاری ندارند و به نظر اکثریت بازار نگاه می‌کنند. سلیقه جهانی هم که درست یا غلط، این روزها به مدگرایی روی آورده و همان‌طور که می‌دانید الان دور، دور کراس ‌اورها و شاسی‌ بلندهاست؛ در نتیجه حتی هاچ بک‌های ساده نیز سعی می‌کنند با استفاده از المان‌های خاص این خودروها، به نوعی خودشان را به آن‌ها بچسبانند تا نظر مشتریان پیرو مد را به خود جلب نمایند.

طراحی ظاهری

همانطور که گفتیم این روزها استفاده از المان‌های آفرودی در خودروهای غیر آفرودی به امری شایع بدل شده و ما هم کلیت قضیه را پذیرفته‌ایم؛ اما مشکل اینجاست که طراحان دانگ فنگ در هنگام ساخت H30 کراس مقداری جو گیر شده‌اند و محصولشان را با یک شاسی بلند تمام عیار اشتباه گرفته‌اند! در واقع قرار بر این است که هاچ بک کراس‌ها از کاورهای پلاستیکی ظریف، به صورت فانتزی استفاده کنند تا فقط اندکی رنگ و بوی شاسی بلندها را به خود بگیرند؛ اما H30 کراس در این کار زیاده‌روی کرده و با استفاده از کاورهای زمخت و حجیم شبیه به کودکی شده که لباس‌های پدرش را پوشیده است!

پلاستیک‌های بزرگ دور گلگیرها نیز که برای خودروی در سایز نیسان رونیز مناسب هستند روی نیم رخ خودرو تاثیر منفی گذاشته‌اند و باعث شده‌اند که رینگ‌ها کوچک‌تر از آنچه که هستند به نظر برسند. به خصوص آن‌که با وجود این پلاستیک‌ها، این احساس به بیننده منتقل می‌شود که فاصله عرضی چرخ‌ها از عرض بدنه کمتر شده و در واقع رینگ‌ها از آفست مناسبی برخوردار نیستند؛ این در حالی است که در مورد سایر خودروهای شبه کراس‌ اور، نظیر رنو ساندرو استپ‌وی چنین مشکلی دیده نمی‌شود.

اما کمی هم روی نکات مثبت طراحی تمرکز کنیم. به عنوان مثال چراغ‌ها و جلو پنجره H30 ظاهر واقعاً خوبی دارند و این موارد در ترکیب با خطوط برجسته کاپوت و خط اُریب کناری، چهره‌ای گیرا و جوان‌پسندانه به خودرو بخشیده‌اند. شکل و شمایل قسمت پشتی هم انصافاً مناسب است و اگر از طرح تقلیدی شبیه به ولوو چراغ‌های عقب، و ناهماهنگی میان خطوط این قسمت با دماغه بگذریم، می‌توانیم از ظاهر متفاوتش راضی باشیم.

پس به طور کلی می‌توان گفت که H30 کراس طراحی متوسطی دارد و در برخی قسمت‌ها از کمبود هارمونی نیز رنج می‌برد؛ اما به دلیل نبود رقیبی قدر در این بازه قیمتی، مجبوریم به ظاهرش نمره قبولی را بدهیم.

طراحی داخلی

با ورود به داخل کابین با طرحی زیباتر و هماهنگ‌تر از قسمت بیرونی مواجه شدیم؛ در واقع باید اعتراف کنیم که محصول دانگ فنگ نسبت به رقبای این سطح از بازار، کابین مناسبی را به مشتریان پیش‌کش کرده که هم از زیبایی کافی برخوردار است و هم از نظر فضاسازی، محیط جاداری در اختیار قرار می‌دهد. در این زمینه باید تاکید کرد که به لطف بیشتر بودن فاصله محوری دانگ‌ فنگ H30 نسبت به خودروهایی نظیر پژو 206، رنو ساندرو یا برلیانس کراس، فضای پای سرنشینان عقب دانگ فنگ H30 در وضعیت مناسب‌تری احساس می‌شود.

از نظر ارگونومی هم اوضاع بر وفق مراد است و در نتیجه خیلی زود به محل قرارگیری ادوات کابین عادت می‌کنید؛ البته کیفیت پایین متریال استفاده شده و مونتاژ نه چندان دقیق قطعات، مقداری از جذابیت‌های داخلی H30 را کاسته‌اند که باید با این موارد کنار بیایید.

در خصوص فضای صندوق عقب هم باید بگوییم که شرایط محصول مونتاژی ایران خودرو متوسط ارزیابی شد؛ اما اگر نیاز به جای بیشتری داشته باشید می‌توانید با خواباندن صندلی‌های پشتی از فضای کافی بهره‌مند شوید.

امکانات رفاهی و ایمنی

داخل H30 کراس امکانات نسبتاً قابل قبولی یافت می‌شوند که از جمله آن‌ها می‌توان به ترمزهای 4 چرخ دیسکی مجهز به سیستم ضد قفل ABS و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز EBD، کیسه هوای جلو و جانبی (جمعاً 4 عدد)، کلیدهای کنترلی سیستم صوتی روی فرمان، بلوتوث، صفحه نمایشگر مرکزی 6.5 اینچی، شیشه‌ها و آینه‌های جانبی برقی، سیستم ضد سرقت ایموبیلایزر، کامپیوتر سفری، سانروف برقی و.. اشاره کرد.

درخصوص ایمنی هم باید بگوییم که در ابتدا و با دیدن کیسه هوای جانبی، خیلی به امنیت H30 امیدوار شده بودیم اما قدیمی بودن پلتفرم خودرو ما را تا حدودی مایوس کرد. در واقع پلتفرم این خودرو با یکی از محصولات دهه 90 پژو سیتروئن (پژو 306 و سیتروئن ZX) مشترک است و در نتیجه تطابق چندانی با استاندارهای روز ندارد. براساس تست‌های انجام شده در موسسه چینی C-NCAP نسخه سدان دانگ فنگ H30 (دانگ فنگ S30) موفق به دریافت سه ستاره ایمنی شده اما لازم به تاکید است که این آزمایش قبل از سال 2012 انجام شده که در آن زمان معیار ارزیابی C-NCAP انطباق کمتری با آزمون‌های ایمنی جهانی داشته؛ از این رو می‌توان حدس زد که میزان ایمنی دانگ فنگ H30 در شرایط فعلی کمتر از سه ستاره ایمنی باشد.

مشخصات فنی

در مورد پیشرانه یک خبر بد داریم و یک خبر خوب. خبر بد این است پیشرانه H30 کراس در واقع همان پیشرانه قدیمیTU5 پژو 206 است؛ اما خبر خوبمان هم دقیقاً همین است که اینجا با پیشرانه قدیمی پژو سر و کار داریم! در واقع این پیشرانه از طرفی به دلیل قدیمی بودن و بازدهی پایین نسبت به خودروهای روز، انتخاب مناسبی به نظر نمی‌رسد اما از آنجایی که خودروهای چینی معمولاً با کمبود و گرانی قطعات یدکی مواجهند و کشور ما هم مدام توسط هر کس و ناکسی مورد تحریم قرار می‌گیرد، این نقطه ضعف در کشور ما به نقطه قوت محصول دانگ فنگ تبدیل شده و خیال مشتریان را از بابت تعمیرات احتمالی پیشرانه تا حدودی آسوده کرده است. ضمناً با اینکه پیشرانه 1.6 لیتری از رده خارج پژو، در قیاس با نسخه‌های هم حجم امروزی ضعف‌های زیادی دارد اما در قیاس با پیشرانه اکثر خودروهای زیر 100 میلیون بازار داخلی کمبود چندانی احساس نمی‌کند و حتی در برابر برخی از رقبا (مثل کوییک 8 سوپاپ) به خودش می‌بالد!

فکر می‌کنم همه شما با این پیشرانه به اندازه کافی آشنایی داشته باشید؛ اما به طور خلاصه بگوییم که پیشرانه TU5 قادر است 105 اسب‌بخار قدرت و 142 نیوتن‌متر گشتاور تولید کند که برای خودروی 1230 کیلوگرمی خیلی هم ضعیف نیست. اما با این حال نباید توقع شتاب‌گیری خارق‌العاده‌ای از این محصول داشته باشیم؛ به خصوص که جعبه‌دنده اتوماتیک H30 کراس از نوع قدیمی 4 سرعته است و با توجه به فاصله زیاد ضرایب نمی‌تواند روند افزایش سرعت را به بهترین شکل حفظ کند.

البته با تجربه تلخی که از جعبه‌دنده‌های لگد پران 206 داشتیم جای خوشحالی است که دانگ فنگ فقط از پیشرانه پژو استفاده کرده و در مورد جعبه‌دنده به سراغ AL4 اعصاب خورد کن نرفته بلکه برعکس به جعبه‌دنده شرکت خوش نام آیسین روی آورده است. همان‌طور که می‌دانید جعبه‌دنده‌های این شرکت به نرمی و ویژگی‌های اقتصادی شهرت دارند.

تجربه رانندگی

بالاخره نوبت به آزمون عملی رسید و حالا می‌توانیم بفهمیم محصول دانگ فنگ در باطن چند مرده حلاج است. در همین آغاز تست، چند نکته توجهم را به خود جلب کرد؛ اول این‌که پشت فرمان H30 دید به اطراف خیلی عالی نیست اما با توجه به ابعاد نه چندان بزرگ خودرو می‌توانید پس از مدت کوتاهی به نقاط کور خودرو عادت کنید؛ وضعیت ارگونومی ادوات داخلی هم مناسب است و در هنگام رانندگی مشکل خاصی از این بابت احساس نشد؛ نکته دیگر در سواری راحت خودرو نهفته است. البته گاهی کوبش‌هایی هم در اتاق احساس شد اما به طور کلی کیفیت سواری H30 کراس از امثال برلیانس C3 یا 207i نرم‌تر به نظر می‌رسد؛ هرچند که این نرمی در پیچ‌های تند به حرکات گهواره‌ای بیشتر منجر شده و پایداری خودرو را مقداری کاهش داده است.

متاسفانه فرمان خودرو هم اطلاعات چندان دقیقی از مسیر به شما منتقل نمی‌کند و هیچ سیستم کمکی پایداری هم اشتباهات شما را پوشش نخواهد داد. پس بهتر است که در هنگام رانندگی مقدرای محتاط باشید و بی‌گدار به آب نزنید. البته باز هم جای شکرش باقی است که وضعیت ترمزها قابل قبول است و اگر توقع عجیب و غریبی از یک خودرو اقتصادی نداشته باشید، شما را به دردسر نخواهد انداخت.

در مورد جعبه‌دنده باید بگویم که عملکرد نرم و بدون تقه جعبه‌دنده آیسین H30 حس خوبی به من داد. در واقع میزان نرمی تعویض‌ها با فاصله زیادی از 206 بهتر ارزیابی شد و حتی در قیاس با خودروی گران‌تری مثل ساندرو هم عملکرد روان‌تری از خود نشان داد. اما متاسفانه سرعت تعویض‌های جعبه‌دنده H30 چندان جالب نیست و این قضیه در کنار تعداد کم دنده‌ها، شتاب‌گیری خودرو را با اختلال مواجه کرده است. در واقع این جعبه‌دنده 4 سرعته برای رانندگی اسپرت و هیجانی کارایی چندانی ندارد و تمام تمرکز خود را روی راحتی، کاهش استهلاک و هزینه‌ها گذاشته است.

در یک جمع‌بندی کلی می‌توان گفت که H30 کراس بر خلاف ظاهر نسبتاً اسپرتی که دارد از توانایی‌های حرکتی کاملاً متوسطی برخوردار است و از نظر ویژگی‌های دینامیکی ما را به یاد استیشن‌های پیرمردی می‌اندازد! این قضیه در هنگام فشردن پدال گاز، درخواست معکوس یا عبور از پیچ‌های تند به وضوح خودش را نشان می‌دهد و شما در این شرایط در برابر بسیاری از خودروهای همرده تسلیم خواهید شد. ضمناً با افزایش دور موتور، صدای پیشرانه به داخل کابین نفوذ می‌کند که البته این مورد برای خودرویی در این سطح طبیعی به نظر می‌رسد. در خصوص ویژگی‌های خارج جاده‌ای هم باید بگوییم که دانگ‌فنگ یکی از کم‌ارتفاع‌ترین هاچ بک کراس‌های بازار است و در نتیجه حتی در عبور از دست‌اندازهای مسیر خاکی نیز مزیتی بر یک هاچ بک ساده نخواهد داشت.

نتیجه‌گیری

دانگ فنگ H30 کراس یک هاچ بک نرم، راحت و جادار است که می‌تواند با تکیه بر طراحی متفاوت و آپشن‌های قابل قبولش نظر بسیاری را به خود جلب کند. به خصوص که این خودرو با قیمت نسبتاً مناسبی به بازار عرضه شده و در نتیجه در بازار ما با رقبای چندان قدری سرشاخ نمی‌شود. اما اینجا نکات منفی هم وجود دارند که ممکن است شما را در انتخاب دچار تردید کنند.

اولی بحث گرانی قطعات این خودرو است؛ در واقع هرچقدر از اشتراک پیشرانه H30 با 206 خوشحال شده بودیم با دیدن قیمت وحشتناک جلوپنجره و چراغ‌های دانگ فنگ شوکه شدیم! ضمن این‌که H30 کراس از نظر شتاب، کشش و فرمان‌پذیری هم بهترین انتخاب ممکن نیست و اگر اهل رانندگی هیجانی باشید احتمالاً شما را ناامید خواهد کرد. همچنین باید به این نکته تاکید کرد که متاسفانه دانگ فنگ H30 کراس از نظر کیفیت مونتاژ و کیفیت قطعات فنی و یدکی نیز در شرایط مناسبی قرار ندارد و با مشکلاتی در این زمینه روبه‌رو است.

اما به هر حال برای یک خودروی اقتصادی قیمت حرف اول را می‌زند. این‌که دانگ فنگ H30 کراس در مجموع از امثال ساندرو استپ‌وی و برلیانس C3 گزینه بدتری است اما به لطف قیمت مناسب‌تر، می‌تواند به عنوان یک گزینه معقول و منطقی در بازار غیر منطقی ما مطرح شود.

منبع: باما

ارسال نظر

بیشتر