کد خبر : 3335

امسال در نمایشگاه تیونینگ‌های جنون‌آمیز SEMA غوغایی برپاست. از فورد ماستنگ 600 اسب‌بخاری گرفته گرفته تا شورولت‌ کاماروی 750 اسب‌بخاری. اما داستان این دوج چیز دیگری است.

به گزارش خودروتک، اهالی تیونینگ و عاشقان خودروهای عضلانی Mopar را به‌خوبی می‌شناسند. تیونر صاحب‌سبکی که به طرزی عجیب این خودروسازان هستند که به دنبال راهی برای همکاری با او می‌گردند. در پنجاهمین سالگرد تاسیس این شرکت، مهندسان دست روی گزینه مناسبی گذاشته‌اند؛ دوج چارجر 1968 که دقیقا هم‌سن موپار است.

صحبت درباره این خودرو نباید ساده باشد. پروژه تیونینگ آن با نهایت دقت و خلاقیت انجام شد. این چارجر از نظر طراحی، تلفیقی است از مبانی مدرن و البته پایبندی به اصول سنتی دوج. چراغ‌های مخفی پشت توری جلوپنجره حس و حال دهه 60 را با چاشنی امروزی بازآفرینی کرده است. اما راستش را بخواهید چهره این خودرو تمام آن چیزی نیست که می‌خواهیم درباره‌اش صحبت کنیم.

موپار برای این محصول سراغ پیشرانه‌های غول‌آسای 426 کیوبیک‌ اینچی رفته است. یعنی همان موتورهای هشت سیلندر Vشکلی که حجمی معادل 7000 سی‌سی دارند. این قوای محرکه حجیم دستان موپار را برای بیرون کشیدن 1000 اسب‌بخار نیرو از آن باز گذاشته است. البته لازم به ذکر است که براس دستیابی به چنین عدد و رقمی، خودروی فوق می‌بایست به سوختی با اکتان 93 مجهز شود.

اگرچه شاسی چارجر 1968 جدید نسبت به نمونه کلاسیک تغییری نکرده اما ارتفاع آن تا حدود 6.5 سانتی‌متر پایین‌تر آمده است. موپار برای محور جلویی این خودرو از لاستیک‌های 305 میلی‌متر و برای محور عقب از نمونه عریض 315 میلی‌متر بهره گرفته است. به منظور استفاده از بالاترین ظرفیت پیشرانه، مهندسان مجبور بودند که سیستم تنفس و به عبارتی اگزوزها را دوباره طراحی کنند. ‌

ارسال نظر

بیشتر